медыцына || псіхалогія
гендэрная псіхалогія / ўзроставая псіхалогія / Ваенная псіхалогія і педагогіка / Ўвядзенне ў прафесію «Псіхолаг» / Акмеология
« Предыдушая наступная »

П пра тр е б н а с ц ь у с а м аб уў а ж е н і і

Хоць гендэрная сегрэгацыя і натуральная чалавечая схільнасць разбіваць людзей па ўзаемавыключальнымі групам часткова тлумачаць тое, чаму мы так цьвёрдыя ў сваім перакананні, што паміж гендэр існуюць сур'ёзныя адрозненні, цалкам верагодна, што тут ёсць і нешта іншае. Таджфел і Тэрнер (Tajfel & Turner, 1979) выказалі здагадку, што людзі неахвотна ўспрымаюць інфармацыю, якая супярэчыць іх стэрэатыпам, паколькі яны самі адчуваюць пэўную эмацыйную зацікаўленасць у захаванні адрозненняў паміж сваёй і чужымі групамі. Гэтая эмацыйная зацікаўленасць з'яўляецца, па сутнасці, «падтрымкай свайго эга», што ажыццяўляецца шляхам прылічэння сябе да нейкай «вышэйшай» групе. У агульным выпадку людзі імкнуцца запэўніць сябе ў прыналежнасці да самай лепшай групе, падкрэсліць яе своеасаблівасць і адначасова прынізіць годнасці іншых груп для таго, каб даказаць, што іх гурт варты большага ўзнагароджання, чым іншыя (Billig & Tajfel, 1973; Brewer 1979; Burn & Oskamp, 1989; Crocker & Luhtanen, 1990; Turner, 1987).
Тэорыя, у якой гаворыцца пра тое, што чалавек ставіцца да сваёй групы нашмат добразычлівей, чым да іншых, і гэта дазваляе яму павысіць сваю самаацэнку, атрымала назву тэорыі сацыяльнай ідэнтычнасці (social identity theory) (Tajfel, 1981, 1982; Turner, 1987) . Згодна Таджфелу (Tajfel, 1981, p. 255) паняцце сацыяльнай ідэнтычнасці з'яўляецца «часткай я-канцэпцыі індывідаў, якая бярэ пачатак з іх ўсведамлення прыналежнасці да нейкай сацыяльнай групе (групах) і з ўсведамлення каштоўнасці і эмацыйнай значнасці такога сяброўства». Крокер і Лухтанен (Crocker & Luhtanen, 1990) назвалі гэты крыніца самапавагі калектыўнай самаацэнкай (collective self-esteem).
« Предыдушая наступная »
= Перайсці да зместу падручніка =

П пра тр е б н а с ц ь у с а м аб уў а ж е н і і